Normalde özlü sözlerden pek etkilenmem (yalan). Ama bugün bir dergide gördüğüm şu söz beni düşündürdü gerçekten:
“Yorgunluk, sarhoşluktan daha fazla övgüyü hak etmez. Her ikisi de kötü alışkanlıkların eseridir.”
L. G. Freeman
Güçlü bir söz. Bir bakıma haklı olabilir, eğer gerçekten benim dediğimi anlatmak istiyorsa. “Sevdiğin, tutku duyduğun, planladığın birşeyi gerçekleştirdiğin bir faaliyetten sonra yorulmazsın ki zaten” diyorsa eğer, benim kafadan bir herifmiş şu L. G. Freeman. Eğer gerçekten öyle diyorsa yani.
Çünkü, yaratıcılık ancak çok çalışarak elde edilir. Sevdiğin konuda çok ama çok çalışarak. O zaman da yorulmazsın (beyinsel olarak diyorum, fiziksel yorgunluğun bir önemi yok ki), çünkü kötü bir alışkanlığın yok:
Hayatının amacı doğrultusunda çalışmanın neresi kötü olabilir ki?
Bu konuyla ilgili sitede başka yazılar da olabilir.
Loading ...
